Wat is het doel van coaching?

Wandelcoaching Delft

Tijd en getijde kunnen op niemand wachten. Wat is het dan dat het vaakst in ons leven gebeurt? Het is voorbij onze mentaliteit en ons denken dat ons leven de passie en de betrokkenheid geeft die het een doel geven. Zo velen van ons leven elke dag gevangen door onze eigen beperkende, stokken en stenen. We halen onszelf naar beneden en dan rechtvaardigen we onze daden. Ik moet mijn overtuigingen en onze transformaties uitleggen. Ik moet je helpen het licht en de mogelijkheden te zien. Ik denk dat je je afvraagt wat het doel is van deze persoon? Gaan we geld verdienen en onze vrienden ook of zoeken we respect, vriendschap en gelijkgestemdheid in ons mens-zijn? Hoe is dat gericht op vriendschap en begrip?

Jaren geleden had ik altijd al een verwervingsgezinde, avontuurlijke geest. Een ondernemer; een lezer. Ik lees nog steeds en probeer (soms met mislukking) te groeien en te veranderen als persoon. Ik vind het leuk om altijd die nieuwe gereedschappen en apparaten uit te vinden of nieuwe geweldige ideeën te creëren. Ik probeer altijd te ontdekken wat het meest geëvolueerd en het krachtigst is – iets wat mensen echt kunnen gebruiken en waar ze voordeel uit kunnen halen. Ik heb de neiging om brutaal te zijn, soms onbeschaamd te praten en soms zelfs praktisch advies te geven (voor mij is dat net zo ontoegankelijk als acolm Telemitt tweet freaks). Ik zou willen zeggen dat wij allemaal zo zijn, maar helaas dans ik in sommige situaties te veel om mijn ware aard heen (ik schaam me er – niettemin vaak voor) en ik streef er ook naar meer medelevend en vergevingsgezind te zijn jegens mijn medemensen. Maar, ik denk dat ik niet echt anders kan denken omdat zij mijn vrienden en familie zijn (_______) en ik moet toegeven dat ik me over sommige dingen te veel zorgen maak. Vandaar de angst dat ik alleen goed ben in mijn eigen zorgen en geen keuze heb voor wat te doen. Als ondernemer moet je natuurlijk, net als vele anderen, heel goed oppassen dat je niet bezwijkt onder de angst om simpel te zijn en irrelevantie te implementeren.

Mensen vragen me, wat is coaching? Nou, ik wil je graag vertellen wat coaching niet doet. Coaching richt zich niet op het verleden en het gebrek aan kunnen. Een wandeling coach richt zich op de cliënt en zijn toekomst. De cliënt moet een vraag hebben over wat hij wil. Als de coach bevestigt, hoor je dit. Als een cliënt de bevestiging van het verzoek van de cliënt kan horen, dan zou hij zich gesteund moeten voelen in het proces om het gewenste resultaat te krijgen. En daar is het. Stel dat een lerende cliënt worstelt om het niveau van zijn/haar vak te verbeteren. Een lerende cliënt zou moeten zeggen. “Ik wil graag slagen in mijn coachingsles!” Een lerende cliënt is misschien niet in staat om het grotere plaatje te zien. Daarom wordt de empowerment van een coachende cliënt in de coachkamer verminderd door het gebrek aan empowerment in de rest van zijn leven. Of, een cliënt die een idee heeft van iets dat hij zou willen bereiken en dat vertaalt in een droom om zijn dromen waar te zien worden, is gedoemd te mislukken omdat hij geen duidelijkheid heeft. Daarom is het essentieel dat ze duidelijk zijn over wat ze willen. Een coachende cliënt zei: “Ik ga door met lezen, omdat ik weet dat ik er baat bij zal hebben.” Hier geeft deze cliënt aan wat hij wil bereiken. Ik begrijp het: onze cliënt heeft actie ondernomen om zijn actie te krijgen. Hij heeft duidelijke geschreven doelen; niet wij hebben erover gedroomd zoals hij wilde doen.

Wat coaching niet doet, is het transformatieproces van de cliënt stopzetten. Wij kunnen zeggen dat wij willen dat de cliënt zijn prestaties verbetert door actie te ondernemen, maar wij zouden hen moeten laten weten waarom zij dat gedrag nodig hebben of willen. Zij zouden in staat moeten zijn hun eigen acties te manipuleren om hen in staat te stellen af te maken wat zij dachten dat de actie was die zij wilden (Het is een denkkader. Het gaat niet om acties, het gaat om je prestatie). De oefening wordt iets wat we doen om hen een geschenk te geven. Het gaat niet over het in twijfel trekken van de noodzaak of de reden om te blijven verbeteren. Dit is waar ik me weer afvraag hoe het zit met de cultuur van coaching. Een coach heeft waarschijnlijk al vele geboortes gehad, maar het 24-uursprincipe heerst nog steeds; het idee dat verspilde tijd nooit verloren gaat. Ze hebben nog steeds het idee dat de cliënt er wel doorheen komt en er zijn een aantal zelfsaboterende types van cliënten en dat is een van de redenen dat ik probeer om een open geest te houden.

Ik denk dat de beste manier om naar coaching te kijken is mezelf af te vragen: wat is het dat ik doe in mijn leven of in mijn bedrijf? Welke kwaliteiten of eigenschappen ontwikkel ik, of kan ik verbeteren? Is mijn omgeving een hete en vochtige plek, wat kan ik doen om het koeler te maken? Als ik dit volgend jaar blijf zeggen, wat zou het dan zijn? Zouden er andere resultaten zijn als ik naar deze omgeving verhuisde, wat kan ik doen om het minder stresserend te maken?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *